Nee. De platina-gekatalyseerde additieharding verloopt via een hydrosilylatiereactie waarbij Si–C-bindingen worden gevormd; het enige bijproduct is ethanol, dat bij de verwerkingstemperaturen vervluchtigt en niet in de uitgeharde matrix achterblijft.

De fundamentele oorzaak is de lage oppervlakte-energie van siliconen, doorgaans in het bereik van 20-30 mN/m, wat ruim onder de oppervlaktespanning van de meeste drukinkten ligt.

Siliconenslangen met een hoge transparantie zijn gevoelig voor afwijkingen in elke productiefase, en de gevolgen van eventuele tekortkomingen zijn direct zichtbaar in de afgewerkte slang in de vorm van waas, troebelheid of kleurverandering.

Ja. Kleurverschillen in de afgewerkte tube zijn een van de meest zichtbare indicatoren voor de kwaliteit van de compounding.

Witte vlekken en geldeeltjes zijn afzonderlijke defecten met verschillende oorzaken.

De uithardingsomstandigheden bepalen de mate van dwarsverbinding, wat op zijn beurt vrijwel alle functionele eigenschappen van de buis bepaalt.

Ja. Overtollige bramen en onregelmatige randen behoren tot de meest directe uitingen van gebreken in de matrijs.

De uitdagingen vallen in drie categorieën uiteen: materiaalcompatibiliteit, precisie van de gereedschappen en procescoördinatie.

Tolerantiecontrole bij de extrusie van siliconenbuizen vereist gelijktijdig beheer van het matrijsontwerp, de procesparameters en de procesbewaking.

De vorming van luchtbellen is doorgaans terug te voeren op de grondstoffen, de procesbeheersing of de gereedschappen. Wat de materialen betreft, kunnen onzuiverheden of restvocht in vulstoffen zoals pyrogeen siliciumdioxide gas vrijgeven tijdens de uithardingscyclus bij hoge temperaturen, waardoor holtes in de buiswand ontstaan.

Het standaardkader is ISO 10993, dat een risicogebaseerde aanpak definieert voor de biologische evaluatie van materialen voor medische hulpmiddelen. Het proces begint met een materiaalkarakteriseringsfase, waarin alle chemische bestanddelen worden geïdentificeerd en beoordeeld op bekende toxiciteit.

Dat doet het in grotere mate dan de meeste thermoplasten. Siliconen zijn een uitstekende elektrische isolator en accumuleren statische lading door wrijving, waardoor ze elektrostatisch zwevende deeltjes, vezels en stof aantrekken.